Η Ισραήλ συναντά την απομόνωση: Η διεθνής αντίδραση στον πόλεμο με τη Γάζα
Ο πόλεμος μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς έχει πυροδοτήσει μια σειρά από αντιδράσεις ανά τον κόσμο, καθιστώντας τη χώρα του Ισραήλ όλο και πιο απομονωμένη. Μετά τη σύγκρουση που ξεκίνησε μετά την επίθεση της Χαμάς, πολλές χώρες έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους προς την πολιτική του Ισραήλ και έχουν λάβει μέτρα κατά της χώρας.
Μια από τις πιο σημαντικές αντιδράσεις προήλθε από την Τουρκία, η οποία ανακοίνωσε την αναστολή του εμπορίου με το Ισραήλ. Επιπλέον, ο κορυφαίος διεθνής δικαστής εξετάζει εάν οι ισραηλινοί ηγέτες έχουν διαπράξει γενοκτονία, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται διαδηλώσεις σε πόλεις και πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Ιρλανδία και Ισπανία δηλώνουν ότι θα αναγνωρίσουν την Παλαιστίνη ως κράτος μέχρι το τέλος του μήνα.
Ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που για χρόνια αποτελούσαν τον πιστότερο σύμμαχο και χορηγό του Ισραήλ, απειλούν για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου να αποσύρουν ορισμένες αποστολές όπλων. Επτά μήνες μετά την υποστήριξη που είχε εκφράσει ο κόσμος προς το Ισραήλ μετά από μια επίθεση της Χαμάς, η χώρα βρίσκεται όλο και πιο απομονωμένη. Με έναν πόλεμο που έχει σκοτώσει πάνω από 34.000 Παλαιστίνιους και έχει αφήσει τη Γάζα στο χείλος της λιμοκτονίας, κάθε διεθνής καλή θέληση που είχε συγκεντρώσει το Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου έχει σχεδόν χαθεί.
Η μεγαλύτερη ανησυχία για το Ισραήλ αφορά τις διαλυτικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πρόεδρος Μπάιντεν, που κάποτε ήταν σιωπηλός για τις προσδοκίες του ότι το Ισραήλ πρέπει να περιορίσει τους πολιτικούς θανάτους και να αυξήσει την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια, έχει γίνει πιο φωνακλάς με την πολιτική πίεση που ασκείται λόγω εκλογικού έτους. Αυτήν την εβδομάδα, ο κ. Μπάιντεν δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κρατούν την παράδοση των 3.500 υψηλής φορτίωσης βομβών.
Η προειδοποίησή του την Τετάρτη ότι η παύση θα μπορούσε να επεκταθεί σε περισσότερα όπλα ήταν η μεγαλύτερη διακοπή με την κυβέρνηση του Ισραήλ. Υπέδειξε ότι η οργή που κυλά μέσα από πρωτεύουσες και πανεπιστήμια θα συνεχίσει να εξαπλώνεται, και αυτό έχει συμβεί. Την Παρασκευή, σε μια κυρίως συμβολική κίνηση, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υποστήριξε την αίτηση της Παλαιστίνης για μέλος του ΟΗΕ, και χιλιάδες διαδηλωτές στη Σουηδία διαμαρτυρήθηκαν εναντίον της συμμετοχής του Ισραήλ στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το Σάββατο.
“Αν χρειαστεί να στείλουμε μόνοι μας,” δήλωσε ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχ του Ισραήλ την Πέμπτη, αναγνωρίζοντας και επιδιώκοντας να αντισταθεί στην αυξανόμενη απομόνωση της χώρας του, “θα σταθούμε μόνοι μας.”
Η αντίδραση, η οποία επεκτείνεται και σε ισραηλινούς αθλητές και ακαδημαϊκούς που αντιμετωπίζουν αποκλεισμούς και διαμαρτυρίες, έχει σοκάρει και μπερδέψει τους Ισραηλινούς, οι οποίοι ακόμη αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις της Χαμάς τον Οκτώβριο και βλέπουν τον πόλεμο ως δικαιολογημένο. Πολλοί κατηγορούν το ανεξέλεγκτο αντισημιτισμό και την αμερικανική κομματική πολιτική για την απομόνωση του Ισραήλ. Άλλοι παλεύουν για να καταλάβουν τη λογική κριτική από την επιλεκτική σήμανση της αρετής.
Ρωτούν γιατί δεν δίνεται περισσότερη προσοχή στα θύματα του Ισραήλ και γιατί δεν υπάρχουν διαμαρτυρίες ενάντια στη δίωξη των Ουιγούρων από την Κίνα ή στη βάναυση εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
“Οι περισσότεροι Ισραηλινοί, και αυτό περιλαμβάνει την ηγεσία, είναι μπερδεμένοι για τη στάση του κόσμου,” δήλωσε ο Εύταν Γκίλμποα, καθηγητής επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan.
Υποστήριξε ότι οι Ισραηλινοί δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί ορισμένοι άνθρωποι στις διαμαρτυρίες στα αμερικανικά πανεπιστήμια συνδυάζουν την υποστήριξη για ένα παλαιστινιακό κράτος με αυτό που περιέγραψε ως “κλήσεις για την εξάλειψη του Ισραήλ.”
“Πρόκειται για την αργή δημιουργία ενός παριασμού κράτους,” δήλωσε ο Αλόν Πίνκας, πρώην ισραηλινός διπλωμάτης.
Αλλά το πολύπλοκο, επίπεδο παράσταση από όλο τον κόσμο δεν μπορεί να αγνοηθεί ως απλές επιθυμίες από ακτιβιστές κατά του Ισραήλ. Η χώρα αντιμετωπίζει πραγματικές συνέπειες, από την ασφάλεια έως την οικονομία.
Και ενώ η απομόνωση είναι μερικώς αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ έχει διεξαγάγει τον πόλεμο, αναλυτές και πρώην αξιωματούχοι λένε ότι αντικατοπτρίζει επίσης τη διεθνή απογοήτευση με τους περιορισμούς της κυβέρνησης στην παροχή τροφικής βοήθειας, μια μετατόπιση στην παγκόσμια πολιτική που έχει ωθήσει το Ισραήλ προς το κάτω μέρος της λίστας προτεραιοτήτων και τη στενή εστίαση του ισραηλινού κοινού στον δικό του πόνο.
Το Ισραήλ έχει υποστεί την κριτική του κόσμου πριν, αγνοώντας τη συχνή κριτική στον ΟΗΕ και έναν αραβικό αποκλεισμό που διήρκεσε δεκαετίες. Παρόλο που το Ισραήλ διοικεί ένα κομμάτι γης μ